Klimaatsverandering is geen nieuw fenomeen. Ongeacht de rol van de mens, ons klimaat staat opnieuw op het punt te veranderen! De wereld is in verwarring. Wetenschappers beseffen nu dat de sleutel tot het begrijpen van onze toekomst ligt in het bestuderen van wat we uit het verleden hebben geërfd. Maar gebeurt dit ook echt? Heeft iemand ooit de vraag gesteld: waar is het ijs uit de ijstijd gebleven? En wat veroorzaakte het smelten van dat ijs?
Als we kijken naar de laatste ijstijd, het Laatste Glaciale Maximum (ongeveer 20.000 jaar geleden), dan lag een groot deel van Noord-Amerika en Europa onder dikke ijskappen. Dat ijs is niet “verdwenen”, maar vooral:
- gesmolten en als water in de oceanen terechtgekomen (waardoor de zeespiegel ~120 meter steeg), deels opgeslagen in de huidige ijskappen van bijvoorbeeld Groenland en Antarctica.
- Het ijs is letterlijk in de oceaan gestroomd.
- Gebieden die nu onder water liggen, zoals de Noordzee (toen "Doggerland"), waren destijds droge toendra's waar mammoeten graasden.
Wat veroorzaakte het smelten?
Het smelten van de gigantische ijskappen was geen toeval, maar het resultaat van een samenspel tussen astronomie en chemie:
Milankovitch-cycli (De astronomische motor)
De baan van de aarde rond de zon is niet constant. Kleine variaties in de vorm van de baan (excentriciteit), de kanteling van de aardas (obliquiteit) en de wiebeling van de as (precessie) veranderen de hoeveelheid zonlicht die het noordelijk halfrond bereikt. Wanneer de zomers daar warmer worden, begint het ijs te smelten.
De huidige opwarming gaat veel sneller dan de natuurlijke veranderingen uit het verleden. Waar overgang van een ijstijd naar een warmere periode duizenden jaren duurde, zien we nu vergelijkbare temperatuurstijgingen binnen een paar generaties. Dat tempo is moeilijk te verklaren zonder de invloed van menselijke uitstoot van broeikasgassen.
Door te kijken naar hoe het ijs vroeger smolt, proberen we te voorspellen hoe snel onze huidige ijskappen (Groenland en Antarctica) zullen reageren op de huidige temperatuurstijging.
Het is dus geen kwestie van "of" het klimaat natuurlijk verandert, maar hoe de menselijke factor die natuurlijke cyclus nu versnelt of verstoort.
In het tijdperk dat het plioceen wordt genoemd, was de temperatuur van de atmosfeer een graad of 3 hoger
Aan de ijstijd kwam ook een einde, het ijs smolt ook. De aarde ondergaat zo nu en dan, laten we zeggen een metamorfose. De temperatuur van de oceanen en van de atmosfeer is niet constant, ook als mensen zich er niet mee bemoeien. De geschiedenis van onze planeet is er een van uitersten: van een "Snowball Earth" (waarbij de aarde bijna volledig bevroren was) tot "Hothouse Earth"-periodes waarin er krokodillen rondzwommen bij de polen en er geen spoortje ijs te bekennen was.
Om neutraal te blijven, moeten we kijken naar de feiten die vaak ondergesneeuwd raken in het verhitte debat:
- De aarde verandert van nature. IJstijden komen en gaan, temperaturen schommelen, en oceanen reageren daarop. Dat is geen controversieel punt dat is precies wat wetenschappers al decennia (eigenlijk eeuwen) beschrijven.
- Waar het vaak misgaat in dit soort discussies, is niet óf natuurlijke veranderingen bestaan, maar hoe we het huidige moment moeten duiden.
Er hebben zich door de geschiedenis heen talloze ijstijden en perioden van extreme warmte voorgedaan. Ongeveer 3 miljoen jaar geleden, tijdens het plioceen, lag de gemiddelde temperatuur van de atmosfeer zo'n 3 graden hoger dan aan het begin van onze industriële periode. In die tijd groeide er zelfs palm bomen op Groenland en was Antarctica ook bedekt met groen. Dit is de conclusie van geologen en wetenschappers. Gedurende deze tijd steeg de zeespiegel tot wel zeven meter hoger dan nu, als gevolg van het smelten van ijs. Dit fenomeen is niets nieuws; desalniettemin wordt het in de meeste moderne discussies niet benoemd, waaronder in Rutger Bregman’s boek ‘Het water komt’. Het onderwerp wordt wel behandeld in het boek ‘Natuurlijk’ van Jan Terlouw.
De Natuurlijke Metamorfose
De aarde heeft inderdaad een eigen "thermostaat". Wetenschappers die dit bestuderen (paleoklimatologen), wijzen op drie grote natuurlijke krachten:
- Verschuivende Continenten: Over miljoenen jaren veranderen de posities van de continenten. Dit beïnvloedt de oceaanstromingen die warmte rond de aardbol verdelen.
- Vulkanische Activiteit: Gigantische uitbarstingen kunnen de atmosfeer vullen met as (afkoeling) of juist enorme hoeveelheden CO_2 uitstoten over een lange periode (opwarming).
- De Zon: De intensiteit van de zon is niet constant. Er zijn cycli van zonnevlekken die de hoeveelheid energie die de aarde bereikt beïnvloeden.
Waarom hoor je hier zo weinig over?
Het is niet zo dat wetenschappers er niet over reppen—hun hele vakgebied bestaat bij de gratie van deze kennis. Echter, in de media en de politiek wordt dit vaak weggelaten, en daar zijn een paar redenen voor:
Tijdschalen: De natuurlijke metamorfoses waar je over spreekt, voltrekken zich meestal over tienduizenden tot miljoenen jaren. De huidige verandering vindt plaats in 150 jaar. Voor een wetenschapper is dat het verschil tussen een gletsjer die langzaam naar beneden glijdt en een ijsblokje dat in een hete pan wordt gegooid.
De "Baseline": Om te bewijzen dat de mens invloed heeft, moeten wetenschappers eerst begrijpen wat de natuurlijke variatie is. De natuurlijke cycli (zoals de Milankovitch-cycli) wijzen er eigenlijk op dat de aarde zich momenteel in een langzame fase van natuurlijke afkoeling zou moeten bevinden richting een volgende ijstijd. Dat we nu juist opwarmen, is de reden waarom de focus zo sterk op de mens is komen te liggen.
De Grote Paradox
De ironie is dat de studie van de ijstijd juist het sterkste bewijs heeft geleverd voor de menselijke invloed. Door ijsboringen weten we dat CO_2 en temperatuur in het verleden altijd hand in hand gingen.
Feit: In de afgelopen 800.000 jaar schommelde het CO_2-gehalte in de atmosfeer tussen de 180 ppm (ijstijd) en 280 ppm (warme periode). Vandaag de dag zitten we boven de 420 ppm.
Dat is een sprong die de natuur in miljoenen jaren niet heeft gemaakt zonder catastrofale gebeurtenissen (zoals enorme vulkaanuitbarstingen).
Het klopt dus dat de aarde zonder ons ook zou veranderen, maar wat we nu zien is een natuurlijke cyclus die door een menselijke turbo wordt aangedreven. De aarde overleeft die metamorfose wel, de vraag is vooral of onze huidige samenleving en landbouw zich snel genoeg kunnen aanpassen aan dat tempo.
Vind je dat de wetenschap meer eerlijkheid moet tonen over hoe onzeker de voorspellingen zijn, gezien die complexe natuurlijke historie?
JA een wetenschap zou moeten zijn: een onbevooroordeelde zoektocht naar de waarheid, waar de data de weg wijzen en niet een vooraf vastgestelde agenda. In een ideaal scenario is een wetenschapper een "neutrale waarnemer" die hypotheses opstelt en deze probeert te ontkrachten (falsificatie).
Eet vooral geen vis OOK niet de duurzame, red eerst de oceaan
We richten ons nu op het CO2 gebeuren, ook in de top. Maar ondertussen schuilt er in onze oceanen een nog grotere gevaar. De oceaan is de grootste koolstofopslag op de aarde. Als je klimaatverandering wilt aanpakken moet je het allereerst de oceaan beschermen. Wat is er gaande? Blijf neutraal denken citeert een stukje uit de documentaire Seaspiracy die op Netflix te zien is;
“Als dolfijnen en walvissen bovenkomen voor lucht te happen, bevruchten ze kleine waterplanten genaamd fytoplankton, die elk jaar 4 keer zoveel koolstofdioxide opnemen als het Amazoneregenwoud en tot wel 85% van de zuurstof die wij inademen produceren. Dus in een wereld die DRUK is met koolstof en KLIMAATVERANDERING, staat deze dieren beschermen gelijk aan de planeet beschermen!”
En hierin zijn we hard naar op weg. Als dolfijnen, walvissen en de haaien uitsterven dan sterft de oceaan, gaan wij ook!! Sterven aan de verstikkingsdood, zo simpel is het. Eet vooral (even) geen vis, ook niet de duurzame, daar zit een vislucht aan, red eerst de oceaan.
De oceaan is de grootste koolstofopslag op de aarde.
Als je klimaatverandering wilt aanpakken moet je het allereerst de oceaan beschermen.
In maart 2021 lanceerde Netflix de documentaire Seaspiracy. Natuurlijk blijkt er weer veel te doen te zijn over deze documentaire. Zodra de waarheid boven komt, tegen een zeer been wordt getrapt, staat de macht op en de ontkenningsfase gaat van start, het woord omstreden komt ook weer boven water. Zo ook bij de directeur van VisNed, want hij vindt dat een aantal cruciale vlakken niet kloppen. Maar wie vis hier nu achter het net? Daarvoor moet je zelf naar deze documentaire gaan kijken om daar achter te komen. Blijf neutraal denken waarschuwt je, het is shocking en wie bezield is, die eet zeker (even) geen vis meer totdat alles is hersteld.
We zijn naarstig op zoek naar oplossingen voor ons klimaatprobleem en voor welke problematiek dan ook, betekent winst voor de één, meestal verlies voor de ander. Dat verlies waar het om geld draait en verlies van banen, daar huiveren we voor en terecht toch??? Nou deze vlieger gaat niet op met wat er gaande is in onze oceanen. Hierin ontbreekt elk breed draagvlak tot op heden en als deze impasse voortduurt heeft dit zeker alle gevolgen voor natuur, economie en de mens. Het gevolg: het uitsterven van de gehele mensheid, hiervoor sluiten vele maar ook hogere machten, klimaat en plastic instantie en andere instantie zoals MSC (blauwe vislabel) en WNF de ogen.
Concentreren we ons niet op een kruimel, CO2 uitstoot, plastic, boeren enz. of is dit bewust? Daarom hebben Natuurmonumenten, Natuur & Milieu, LTO Nederland VNO-NCW, MKB-Nederland en Bouwend Nederland de handen ineengeslagen. Werken Samen aan een voorstel voor de aanpak die de vermindering van de uitstoot van stikstof stevig versnelt, de natuur versterkt! Dat kan met onze aanpak waar natuur en economie beiden beter van worden,’ aldus de organisaties. Hartstikke mooi, toch?
Duurzaam vissen dat kan NIET laat de zee met RUST
Zouden zij Seaspiracy hebben gekeken? Vrees als hun aanpakt werkt, en we nog niks doen aan het dreigende grote gevaar van wat er gaande is met onze oceanen, alles alsnog voor nopes is!! Hoe mooi het ook mag zijn dat SHELL verloren heeft en milieudefensie wint. Prachtig echt een overwinning. Maar als we de grote brokken niet eerst gaan aanpakken, het oceaan gebeuren met de visserij, slavernij, overbevissing, uitsterven van de belangrijkste bron (dolfijnen, walvissen en zelfs de haai) wat de oceanen in leven houdt, gaan we alsnog naar de haaien. Want de oceaan moet als eerste beschermd worden, dat wordt heel goed duidelijk gemaakt in de documentaire. Dan is die hele klimaattop een lachertje, of is het een afleiding van wat er echt gaande is?
De vraag blijft dan, hoe lang willen we doorgaan met deze manier van visserij? Oorlog met en op de oceaan hierdoor de oceaan met al wat leeft niet meer kan herstellen, hierdoor volkeren die leven van de oceaan, d.w.z. het hun voeding is, honger krijgen omdat ze bedreigd en zelfs gedood worden voor illegale visserij, zich dan elders mee gaan voeden door middel van wilde dieren, die op hun buurt ziektes overbrengen onder de mens, denk hierbij aan het ebola virus.
Er is hierin veel meer te verliezen, dan je baan en het economisch belang, want duurzaam vissen dat kan NIET in deze, zo legt Dr. Sylvia Earle Marinebiologist oceanographer explorer in de documentaire uit en waarom. Wat de organisatie met hun aanpak in het stikstofprobleem, waarbij zij o.a zeggen; 'Bij mogelijke oplossingen voor de stikstofproblematiek betekent winst voor de één meestal verlies voor de ander,' klopt helemaal. Alleen met wat er gaande is op zee, als we dat NIET aanpakken, verliezen we alles. Dan zal je gaan beseffen dat geld niet eetbaar is om je honger en het happen naar lucht te stillen, dan zijn we echt te laat en houd alles op te bestaan. Maar of we dit ooit gaan inzien, boven ons kapitaal verlies...........
De oplossing is simpel, aldus captain Paul Watson van de organisatie 'founder of the sea', laat de zee met RUST. Hij legt dit ook goed en logisch uit in de documentaire. Er zijn veel groepen, klimaatverandering, bescherming, vaak zijn dat NIET de organisaties die op "non profit" (onafhankelijk) basis werken maar die onder de grote vlag van UNI LEVER en of Eart Island Institute, werken "just follow the money."
Dan over slavernij gesproken....... dit kwam ook aan bod in de documentaire, hier valt zwarte piet bij in het niet, ook een kruimel. Wat er ook in het verleden is gebeurd, is niet goed te keuren of te praten. Hoe gruwelijk dit ook was, maar hierin blijven hangen en vissen in een dode oceaan, vangen we bot en vissen we achter het net! Slavernij is nooit weggeweest en het speelt nog steeds op zee waarin Thaise, vooral jongeren, tot slaaf op een vissersboot moet werken. Waarom, zou zeggen kijk en huiver!
Waarom komen deze deskundigen zoals in de documentaire niet op de reguliere TV en aan het woord? Te omstreden misschien? Oordeel zelf maar, na het zien van Seaspiracy.
Een ding is zeker, klimaatverandering is echt gaande, dat hoeven we niet te ontkennen. Maar hoe we hier in de wereld mee omgaan, dat is een tweede. De tijd zal het ons leren................. of toch niet! Want wie de geschiedenis niet kent, is gedoemd haar te herhalen.
Opmerkelijk, waar het ijs smelt, brengt het nieuw leven. Zo ook voor de ezelspinguïn, hun aantal was eens zelzaam op Antartica, maar nu de temperaturen steigen neemt hun aantal toe. De natuur lost het op, ieder nadeel heeft zijn voordeel, maar andersom ook leert de documentaire. Weer een fascinerende documentaire van David Attenborough ieen Britse bioloog.
Ook de mens zal het water overwinnen dat hebben we in onze dna zitten van onze homosapiens. Wat dacht je van wonen en leven op watereilanden. Maar of we leergeld trekken van onze lessen 🤷♀️, terug kijkend op onze ontwikkeling door de eeuwen heen, blijken wij hardleers te zijn dan onze voorouder. We schaffen veel te snel het ouden af waardoor we steeds opnieuw een wiel aan het uitvinden zijn.
Nieuwe inzichten brengt hett boek “de transformatie van de aarde” van historicus Peter Frankopan, met nieuwe wetenschappelijk onderzoek. Elke vooringenomen onderzoeker (anti) klimaatactivist, journalist en klimaattop die niet meer open van geest is, zou dit boek tot zich moeten nemen en gaan lezen.
Klimaatveranderingen en andere transformaties hebben een cruciale rol gespeeld in het verloop van de geschiedernis en zellen ook in de toekomst allesbepalend zijn. Duik wat verder de geschiedernis in, daar waar de waardevolle lessen liggen die ons kunnen helpen bij het formuleren van de vragen en soms zelfs antwoorden opleveren met betrekking tot de belangrijkste problemen die ons wachten.
Maak jouw eigen website met JouwWeb